U bevindt zich hier: Home > Omgaan met iemand met een verslavingsprobleem

Omgaan met iemand met een verslavingsprobleem

Dit is niet zo eenvoudig, zeker niet als de gebruiker zelf vindt dat er niets aan de hand is. Dat kan de relatie tussen partners, familieleden of vrienden behoorlijk verzieken. Zij zien vaak veel eerder dat het de verkeerde kant op gaat. Waarschuwen en praten helpt niet, het loopt vaak uit op welles-nietes gesprekken en ruzies. Een relatie kan dan aardig beschadigd worden. Je schaamt je als partner, voelt je onzeker en soms ook schuldig. Je denkt dat het misschien wel aan jou ligt dat je partner zoveel drinkt. Je probeert er zo lang mogelijk voor te zorgen dat anderen niets te weten komen. Vrienden komen op den duur niet meer en je durft ze ook niet thuis uit te nodigen. Samen dingen ondernemen loopt meestal op ruzie uit. Je wordt steeds onzekerder, wanhopiger en eenzamer. Kinderen van verslaafde ouders doorlopen vaak hetzelfde proces, ze voelen zich soms ook schuldig, onzeker, onbegrepen en eenzaam.

Partners hebben soms het gevoel in een doolhof te zijn beland, het gevoel dat ze vastzitten in een kringetje. Dan is het misschien tijd om een andere manier te vinden om om te gaan met de problemen? Richt je aandacht op jezelf, en op eventuele kinderen.

Wat kun je doen?
Informeer jezelf over alcohol, drugs of medicijnverslaving. Stel jezelf op de hoogte van de feiten. Lees er zoveel mogelijk over en praat erover met deskundigen. Het kan verleidelijk zijn om als partner het verslavingsprobleem te verdoezelen, om jezelf zand in de ogen te strooien. Maar dat helpt niet. Schat het verslavingsprobleem op zijn waarde, maak het niet groter of kleiner dan het is.

Geef degene die de middelen gebruikt niet de schuld van zijn toestand. Concentreer je op jezelf en zorg dat je zelf op de been blijft. De verslaafde wijzen op het feit dat hij schuld heeft aan problemen heeft geen zin. De verslaafde kan zelf hulp zoeken voor zijn verslavingsprobleem. Het is ook niet de bedoeling dat de partner zichzelf de schuld gaat geven van het middelenmisbruik van de ander. Het is van belang dat de partner goed stilstaat bij hoe hij/zij zich voelt. Als de verslaafde stappen zet om zijn verslaving aan te pakken dan is dit aan te moedigen.

Stop met pogingen de verslaafde zijn alcohol of drugsgebruik in de hand te laten houden. Iemand die verslaafd is aan alcohol drinkt alcohol. Of de partner dit nu verbiedt, bijvoorbeeld flessen leeg gooit, maakt niet uit, de alcoholist zal toch weer een manier zoeken om toch aan alcohol te komen. In het ergste geval vindt de drinker in de acties van zijn partner juist weer een nieuwe aanleiding om te drinken. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld drugs, bij gokken of bij een medicijnverslaving. Werk ook niet mee aan de verslaving. Als je zegt dat je bezwaren hebt dan ga je natuurlijk ook geen geld geven voor gokken of drugs, of bijvoorbeeld bier voor je partner kopen.

Houd op de verslaafde uit de moeilijkheden te verlossen. Iedere volwassene is verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag, je kunt als partner die verantwoordelijkheid niet overnemen. Het is jammer genoeg vaak zo dat iemand zich pas realiseert dat hij een serieus verslavingsprobleem heeft als hij zelf problemen gaat ervaren. Juist door deze signalen uit de realiteit beseft de verslaafde soms dat wat hij doet niet meer kan en ontstaat de wens tot verandering. Als de partner moeilijkheden voor de verslaafde blijft oplossen, bereiken deze signalen uit de realiteit hem niet. Als je gewend bent om het voor je partner op te nemen en problemen voor hem weet te voorkomen, overweeg dan eens om daarmee te stoppen. Laat hem zelf de gevolgen ervaren van zijn gedrag.

De redenen voor zijn verslaving zijn voor jou niet belangrijk. Ga zelf weer gewoon leven. Redenen waarom iemand zou moeten gebruiken zijn er niet. De verslaafde zal voor zijn gebruik alleen excuses aan kunnen voeren. Daarin zal de verslaafde misschien proberen zijn partner te betrekken. Als de verslaafde zo centraal komt te staan in de relatie kan het zijn dat als gevolg de partner in zijn schaduw gaat leven. Ze schikt zich en zal meer geïsoleerd kunnen raken. De bedoeling is dat de partner die afhankelijkheid doorbreekt. Dit kun je bereiken door bijvoorbeeld oude vriendschappen weer op te nemen, aandacht te besteden aan hobby’s, sociaal weer actiever te worden. Je gaat weer zoveel mogelijk een gewoon, gezond leven leiden waardoor de verslaafde minder centraal komt te staan.

Maak je geloofwaardig, uit geen loze dreigementen. Zeg eerlijk wat je vindt, en doe wat je zegt. Als je consequenties trekt uit het gedrag van je partner, hou je daar dan ook aan vast.

Laat jezelf of je kinderen niet mishandelen. Bescherm je tegen lichamelijk geweld. Een verslavingsprobleem geeft nooit het recht om geweld tegen de partner of de kinderen te gebruiken. Wacht niet af of het over gaat maar onderneem actie. Bel de politie en zoek bescherming. Houdt de veiligheid van je kinderen goed in de gaten, ook verbaal geweld en krenkingen geven je kinderen een gevoel van onveiligheid, dit kan hen schaden in hun ontwikkeling. Als geweld de relatie binnen komt dan zal dit niet vanzelf stoppen, neem dan tijdig maatregelen. Lees hierover meer op: www.vooreenveiligthuis.nl  

Zet je eigen koers uit. Houd op je te veel te richten op je partner. Doe wat jezelf denkt wat goed is. Richt je op je eigen leven, onttrek je aan de neergaande spiraal. Als je positieve wendingen in je eigen leven weet te bewerkstelligen dan voel je jezelf beter, je krijgt meer energie en een positiever gevoel. En dit vergroot de kans dat ook je partner zich realiseert dat hij veranderingen in zijn eigen leven moet gaan aanbrengen.

Zoek ondersteuning
Bijvoorbeeld bij mensen die weten wat je doormaakt; kijk in je omgeving naar naastenondersteuning of maak kennis met een zelfhulpgroep. Hier kun je je verhaal kwijt en word je niet veroordeeld.