U bevindt zich hier: Home > Schuldgevoel! Wat nu?

Schuldgevoel! Wat nu?

Tjonge, wat moet ik mij daar bij voorstellen, dacht ik, toen ik samen met Ton op weg was naar het seminar in Zenderen. Laat maar komen dacht ik toen ik de oprijlaan van de Zwanenhof opreed, we zien wel waar het schip strand. Nou, ik kan je wel vertellen het schip strandde bij mij meerdere malen, maar dat hoort erbij.
Vrijdagavond 26 mei, druppelde iedereen binnen. De groep van Zutphen was goed vertegenwoordigd, 6 "man", de groep van Deventer met z'n tweeën en de groep uit Doetinchem was vol. Jammer, dat er geen mensen uit Enschede konden komen. We waren voor het eten al druk met elkaar in gesprek en tijdens het eten werd er al veel gelachen wat het hele weekend zo bleef.
Na uitgegeten en uitgelachen te zijn, kwam uiteraard het serieuze deel van de vrijdagavond. Nou, ga er maar aanstaan. We weten allemaal hoe het voelt om een schuldgevoel te hebben of dat nou klein of groot is.
Laten we maar eerst eens bespreken wat schuldgevoel voor iedereen betekent en dat in kaart brengen. Adri was om het thema te activeren, ook Jos was aanwezig als seminarleider. Het was voor hem de eerste keer en ook hij heeft zijn steentje bijgedragen, zoals iedereen dat heeft gedaan. Niemand wordt veroordeeld, niemand wordt afgehakt tot op zijn enkels, maar door ervaringen uit te wisselen met elkaar is het jouw keus wat jij ermee kan en doet.
Het ging er niet om, dat iedereen ging vertellen wat voor daadwerkelijk schuldgevoel hij had. Dat weten we zelf wel, maar wat gaan we eraan doen en hoe kun je jezelf op een andere gedachten brengen dan te blijven vastzitten in je schuldgevoel. Dat lijdt alleen maar tot blokkades, verlamming en angst en dat lost niets op. Cirkeltje rond, zullen we maar zeggen.
Op zaterdagochtend zat iedereen er weer fris bij. De een had goed geslapen, de andere was vroeg zijn bed uitgerold. We weten met zijn allen dat we aan deze dag een dagtaak krijgen, die intensief zal worden. Er die dag heel wat besproken, zonder remmingen. Het fijne van zo'n zelfhulpgroep is, dat je in een veilige omgeving bent waarin mensen die deelnemen je snappen en herkenning hebben en dat ook uitspreken. Je kunt er halen en brengen. Dat heb ik ruimschoots gedaan, zal ik maar zeggen.
Er was 's avonds voetbal op tv en Adri stelde ook voor om 's avonds te ontspannen. Goed gedaan. Was ook nodig. Niet iedereen zat gekluisterd aan de buis, maar deed de dingen die hem of haar op dat moment goed deden.
Op zondag hebben we gekeken naar hoe je om kunt gaan met schuld. Wat ik geleerd heb van dit seminar is, dat we met ons allen toch idealen hebben. We zitten toch vaak te dromen over grote plannen in de toekomst en wat je dan allemaal zou hebben als je dat bereikt heb.
Alles wordt veel makkelijker te bereiken als je de droom omzet in kleine stapjes die leiden tot de uitkomst van de droom, namelijk het doel. Maar dat moet je dan ook wel doen. Door te werken met kleine stapjes verzand je niet in grote problemen, waardoor je het doel niet kunt behalen. Beoordeel ook of je een niet te hoog gegrepen doel hebt gekozen en evalueer of je op de goede weg bent. Je mag altijd doelen bijstellen, dat betekent niet dat je gefaald hebt. Nee, het betekent dat je goed bezig bent en door een stap terug te doen je weer twee stappen vooruit kunt zetten.
Ik vergelijk het hier bovenstaande met het verhaal van Alice in Wonderland.
Zij kwam in een vreselijke storm terecht en kwam daardoor terecht in Wonderland. Haar opdracht was een doel te bereiken. Ze kreeg nieuwe schoenen en moest the Yellow Brick Road volgen, als ze eraf zo stappen zou haar dat niet goed bekomen, was haar verteld. Op haar pad kwam ze de leeuw die angst had om te brullen, de tinnen man die niet kon bewegen, omdat die vastgeroest was en de vogelverschrikker die wankel op zijn benen stond, tegen. Alles liep mee op the Yellow Brick Road. Alle obstakels werden genomen en ze werden er allemaal sterker van. Op het laatst durfde de leeuw te brullen en had zijn angst overwonnen, de tinnen man kon zich weer bewegen en was niet meer vastgeroest en de vogelverschrikker had geen wankel bestaan meer. En Alice? Die had ook haar doel bereikt!!!!
Ik geef mijzelf die kans NU om the Yellow Brick Road te volgen met heel veel bochten en obstakels maar mijn doel zal bereikt worden. Wat ga JIJ doen?Graag wil ik de groep bedanken voor alle bijdragen die geleverd zijn dit afgelopen weekend en uhhhh... Rick we zetten je in als Mascotte!!!!


May
Intact Doetinchem